In de beginjaren van de auto waren er nauwelijks voorzieningen voor de automobilist. Het viel niet mee om een garage te vinden. Tankstations bestonden nog niet; brandstof kocht je bij de drogist. En hoe wist je waar je in een vreemd gebied kon eten en/of overnachten? De gebroeders Michelin streefden ernaar om de mobiliteit te bevorderen en ze beseften dat automobilisten informatie nodig hadden.

Na de Michelin-gidsen verschenen de wegenkaarten en de atlassen. Die zijn inmiddels voor talloze bestemmingen beschikbaar op allerlei verschillende schalen: stadsplattegronden, streekkaarten, landkaarten en kaarten die een groep landen of zelfs een heel continent in beeld brengen. En ze worden elk jaar in een nieuwe geactualiseerde versie uitgegeven.

Door de stormachtige ontwikkeling van de auto-industrie en het toerisme in jaren '50 en '60 ontstond er belangstelling voor toeristische gidsen en Michelin kwam daarin tegemoet met een nieuwe reeks gidsen. De Groene Gidsen van Michelin – voorzien van een groene kaft – beschrijven de bezienswaardigheden van een streek of een land. Inmiddels zijn er meerdere collecties Michelin-reisgidsen, zoals de ‘Escapade’ reeks waarin bestemmingen voor een korte vakantie worden beschreven en de NEOS-reeks voor verre bestemmingen en voor reizigers die op zoek zijn naar authenticiteit.