Vanaf het begin van de eerste wereldoorlog maakt Michelin vliegtuigbanden. In de periode 1915 tot 1918 zijn er zelfs vliegtuigen gebouwd (maar liefst 1884 stuks) in de Michelin-fabrieken in Carmes (Frankrijk).

Met cement werd er in 1916 bij Aulnat (Frankrijk) een start- en landingsbaan aangelegd zodat vliegtuigen ook bij regen op konden stijgen en konden landen: de eerste betonnen start- en landingsbaan ter wereld.

Banden spelen een cruciale rol in de twee meest kritieke fasen van een vlucht; het opstijgen en het landen.

Een vliegtuigband moet geschikt zijn voor heel specifieke omstandigheden en - afhankelijk van het toestel - gelden er bijzondere eisen:

• Bij het opstijgen met maximale belading bereiken de banden binnen één minuut een snelheid van 360 km/uur. In de band stijgt de temperatuur naar 120°C.
• Tijdens de vlucht, met ingeklapt landingsgestel, daalt de temperatuur op grote hoogten tot min 50°C.
• Bij het landen bereiken de banden direct een snelheid van 250 km/uur en ze komen vervolgens binnen 1500 meter tot stilstand.
• Een vliegtuigband moet tot 266 keer z'n eigen gewicht kunnen dragen. Ter vergelijking: autobanden dragen maximaal 50 keer hun eigen gewicht.
• Tijdens het taxiën rust er op elke band van het hoofdlandingsgestel een gewicht van maximaal 31 ton. De band vervormt 32 tot 35%; ook bij een juiste spanning van 16 bar.